Home Makers Meer over..

There seems to be an error with the player !

Meer over..

John Oldenstam, acteur
In Neder land heeft hij als lid van het gospelkoor Resurrection o.a. als achtergrondkoor mogen werken met Celine Dion, Mariah Carey en Stevie Wonder. In 2002 bereikte hij de finale van de Soundmix Show. Hij was een jaar lang understudy in de musical The Lion King en heeft diverse keren de rol van Mufasa gespeeld. Hij heeft ook in Dirty Dancing in het Beatrix theater gestaan en laten zien en horen welke kwaliteiten hij in huis heeft. Hij zingt momenteel ook bij de gospel formaties Farout en Unity en de reggae formatie Reggae Attraction.

Waarom wilde je dit project doen?
'Ik groeide op met de nummers die Lieve Hugo zong. Als kleine man werd het mij met de paplepel ingegoten. Welbekende nummers als “Pot met bonen” konden niet voorbij komen of ik zong al mee (tot nog toe). Blaka Rosoe een nummer dat nooit vergaat. Ik woonde in Suriname in de Weidestraat tegenover het oud P.N.R. gebouw waar vaak feesten werden georganiseerd met Orchestra Washboard. Een plek waar Lieve Hugo ook vaak aanwezig was dus dat maakte de link om zijn nummers te zingen nog aantrekkelijker en ook gemakkelijker. Het is voor mij een hele eer om dit te doen. Ik zie het als een hele grote waardering om zijn muziek weer tot leven te brengen. Lieve Hugo is te vergelijken met grootheden, zoals bijvoorbeeld Bob Marley. Lieve Hugo is voor mij de King of Kaseko. Zijn muziekstijl en zijn stem leven voort, ook in die van vele jonge Surinaamse zangers, waaronder ik. Ik doe dit project omdat ik van mening ben dat de tijd is gekomen om onze muziek nou eens echt te waarderen, om Lieve Hugo te waarderen. Hij is de grondlegger van de Surinaamse Kaseko. En welke Surinaamse zanger zou dit niet doen, nogmaals dat ik het mag doen is een grote eer.'

Wat is jouw favoriete Lieve Hugo nummer?
In principe zijn er meerdere nummers van Lieve Hugo mooi. Het zijn allemaal levensverhalen maar toch is Blaka Rosoe het nummer dat alles slaat.


Guus Pengel, scriptschrijver
Guus Pengel (Den Haag, 1963) schrijft scripts en muziek voor theater en televisie. Hij is als schrijver/adviseur onder andere betrokken bij de theater- en televisieshows van Jörgen Raymann en Howard Komproe. Voor theater Cosmic schreef hij onder andere Follow the leader?, Romeo N Juliette, A Young Caribbean Xperienz en de theatersoap Snorder! Zijn muziekteksten zijn onder andere vertolkt door Steve Mariat, Carlo Goedhart, Manoushka Zeegelaar-Breeveld, Izaline Callister en Jörgen Raymann.

Waarom wilde je dit project doen?
Het moet ongeveer 1999 zijn geweest dat ik als leider mee was met een kinderkamp van de EBG kerk. Allemaal kinderen in de leeftijd van 6 tot en met 12 jaar, met een Rotterdams, Amsterdams of een Utrechts accent. Een hele week lang met ze opgetrokken en een leuke tijd met ze gehad en ik dacht op de laatste dag, deze kinderen zijn wel zwart, maar van Suriname weten ze niets meer. De hele week hadden we heerlijk Surinaams eten gegeten van oudere vrouwen die voor ons hadden gekookt en op de bonte avond besloten wij deze vrouwen te bedanken. Ons bandje speelde Blaka Rosoe en tot mijn verbazing antwoordde de hele zaal (dus al die kindertjes uit Den Haag, Rotterdam en Utrecht, massaal de tweede zin als met Tjari mi go na in yu hati). Op dat moment wist ik; als theatermaker moet ik iets doen met Lieve Hugo en zijn rol in de Surinaamse muziek.

Heb je een concrete herinnering aan Lieve Hugo of zijn muziek?
k heb tot mijn twaalfde in Nederland gewoond en Suriname kwam op twee manieren in ons leven. Elke zondag gingen we naar de EBG kerk in Den Haag en daar kwamen we andere Surinamers tegen. En mijn ouders draaiden lp’s van Surinaamse artiesten als Lieve Hugo, Oscar Harris en The Twinkle Stars en Max Woiski Jr. Ik verstond toen nog geen Sranan, maar al die liedjes zijn me wel bijgebleven.

Wat is jouw favoriete Lieve Hugo nummer?
Dat is een hele moeilijke vraag. Ik zal een paar nummers noemen. Mi sen a booi, Okrosoepoe en natuurlijk Blaka Rosoe.


Ricardo L. Tuinfort, producent/initiatiefnemer
Ricardo L. Tuinfort is afgestudeerd technisch ingenieur, maar is door zijn hobby betrokken bij diverse kunst & cultuuractiviteiten. Hij is in 1962 in Suriname geboren en verhuisde in 1975 naar Nederland (Rotterdam). Zijn eerste kennismaking met muziek van Lieve Hugo was tijdens een kinderbal, waar de toenmalige band “Orchestra Wasboard”, de band waar Lieve Hugo zijn grote doorbraak mee verkreeg, optrad. In de jaren 60 en 70 genoot deze band grote faam. Ricardo L. Tuinfort weet zich nog te herinneren dat hij de “Kaseko King” Lieve Hugo voor het laatst in 1974 in Suriname heeft gezien.

Als projectbedenker/ontwikkelaar en cultureel ondernemer van kunst & cultuurprogramma’s voor de stichting TRC Promotion heeft Ricardo L. Tuinfort sinds 1993, drie jaarlijks terugkerende projecten geïntroduceerd. Ricardo L. Tuinfort is de man achter het succes van Na Bigi Du in Nederland. Na Bigi Du is door zijn organisatie naar Nederland gehaald en heeft vanaf 25 juni 2009 tot en met 3 juli 2009 in de Nederlandse theaters gespeeld. Naast het programmeren van niet westerse theaterprogramma’s is hij ook actief in het scoutingcircuit van nieuwe talenten. Programma’s zoals het “Alle Tonen Festival” een multidisciplinair festival, the Ultimate Black Gospel Concerten, een reeks gospel concerten waar getalenteerde jongeren uit diverse christelijke en niet christelijke stromingen zich op het grote podium presenteren, “Words & Music” een swingend literair programma, waar muziek en letteren worden gecombineerd, zijn de dingen waar Ricardo zich mee bezighoudt. Verder is Ricardo gastprogrammeur in theater Zuidplein en in het Mamyo theater (wijkaccommodatie Odeon), beide theaters zijn gesitueerd te Rotterdam.

Met deze vernieuwde versie van A Poku Tori willen wij het grote publiek meer vertellen over Lieve Hugo, zijn muziek, de cultuur en het land Suriname. Ik wens de bezoekers heel veel plezier bij A Poku Tori.


Mike Ho-Sam-Sooi, regiseur
Mike Ho-Sam-Sooi is in 1954 geboren in Paramaribo. In 1960 verhuisde hij met zijn ouders naar Rotterdam en doorliep daar de lagere school en de Mulo. In 1971 keerden zij terug naar Suriname. Mike was er student aan het CPI en acteur bij het toen bekende DOE-theater. Sinds 1975 is Mike weer in Nederland alwaar hij in Maastricht de Toneelacademie volgde en zich daarna in Amsterdam vestigde. Als acteur heeft hij bij diverse grote theatergezelschappen en in vrije producties gespeeld - TV series gedaan, hoorspelen gemaakt en in de loop der jaren als regisseur/schrijver veel eigen initiatieven ontplooid. Teveel om op te noemen (zie www.ho-sam-sooi.nl)

Heb je een concrete herinnering aan Lieve Hugo of zijn muziek?
In de tijd dat Lieve Hugo hier furore maakte kwam ik regelmatig voor werkzaamheden en vrienden in de Bijlmer, heb optredens van hem gezien en heb het altijd bijzonder gevonden wat deze man aan invloed had en heeft op andere Surinaamse musici. Het waren jaren waarin de oorspronkelijke Surinaamse Kawina muziek een vermenging onderging met diverse andere stijlen (jazz - Latin - klassiek) en door toevoeging van elektronische muziekinstrumenten een groei doormaakte naar wat nu bijvoorbeeld Fra Fra Sound speelt of Ronald Snijders vertolkt. Hugo heeft toen hoe dan ook Suriname en de Surinaamse muziek op de kaart gezet en ik geloof dat hij nog steeds voor jonge muzikanten een bron van inspiratie is.

Wat is jouw favoriete Lieve Hugo nummer?
I
k vind meerdere nummers van Hugo mooi en spannend maar ik ben, omdat ik misschien ook maar een romantisch mannetje ben, het meest gecharmeerd van DORINA en BLAKA ROSOE, hoewel ik dat "billen schudden" op de andere nummers ook niet af sla.

Waarom wilde je dit project doen?
Ik ben als regisseur gevraagd om dit project vorm te geven en heb geen moment getwijfeld daar een positief antwoord op te verzinnen. Ik vind de gedachte spannend en ben van mening dat het een goede zaak is om de Surinaamse "grootheden" te eren en hun levensverhaal te verfilmen of zoals nu in een podiumproductie hun belang voor land en volk levend te houden. Het siert een volk om de verhalen van hun "helden" door te geven aan de volgende generaties. In dat licht is "DA TORI FU IKO" een schot in de roos.